სკოლის დამთავრების შემდეგ, ნინო რუსთაველის გამზირზე გადის. მის გვერდით გადის ლუკა — ის ყოველთვის ერთსა და იმავე დროს ჩნდება, იგივე ნაცრისფერი ქურთუკით. ნინოს არასდროს უთქვამს მისთვის სიტყვა, მაგრამ იცის, რომ ლუკა უყურებს მის ფეხებს. არა უხეშად, არამედ ისე, როგორც მხატვარი უყურებს ხაზებს — დახვეწილად, თითქმის სევდიანად.
ნინო მეთორმეტე კლასში სწავლობს. ყოველ დილას ის ირჩევს ფერებს — არა ტანსაცმლის, არამედ განწყობის. დღეს მან აირჩია შავი გამჭვირვალე 40 den. ტაიტსები, რომლებიც მუხლამდე ნაზად ფარავს ფეხებს, მაგრამ ტოვებს მინიშნებას იმისა, რაც ქვეშ არის — როგორც ქუჩაში პირველი წვიმის სუნი, რომელიც ჯერ არ დაწყებულა. miru tights qartulad
და ეს არის დასაწყისი — არა სიყვარულის, არამედ იმის, რაც სიყვარულზე ნაზია: ორი ადამიანი, რომლებსაც ესმით, რომ ზოგჯერ ყველაზე მნიშვნელოვანი ისტორიები იწყება ქსოვილის ერთი პატარა ძაფიდან. (A Rainy Afternoon in Saburtalo)
— მოდი, გაჩვენებ, სად ყიდიან საუკეთესო ტაიტსებს დეზერტირის ბაზართან. რა არის „მირუ ტაიტსი“
ნინო იღიმება. არ იცის, რა არის „მირუ ტაიტსი“, მაგრამ ესმის, რომ ამ სიტყვებში არის რაღაც ნაზი — რაღაც, რაც ზუსტად აღწერს იმას, თუ როგორ გრძნობს თავს საღამოს ქუჩაში, როცა თბილისის განათება ერევა ტაიტსების ნაკეცებში.
— მირუ ტაიტსი... ძალიან ჰგავს ძველ იაპონურ ანიმეს, სადაც ყოველი დეტალი სუნთქავს.
Here’s a short story inspired by Miru Tights (the anime that beautifully captures everyday moments, tights, and quiet emotions) — set in Tbilisi and told in Georgian spirit, with the title “მირუ ტაიტსი” (Miru Tights). (A Rainy Afternoon in Saburtalo)